گفت و گو با ایت الله توسلی درباره ی امام خمینی و اندیشه هایش
آيتالله توسلي در گفتوگو با ایسنا ، از درد دلهاي خود در روزهاي اخير ميگويد و خطر گسترش افكار انجمن حجتيه را گوشزد ميكند و از خطر انتقام متحجرين از امام خبر ميدهد.
مقابله با شبهه ی جدايي دين از سياست
عمال رژيم در فكر مردم ، علما و روحانيون تزريق كرده بودند كه دين از سياست جداست. اگر يك عالم ديني وارد سياست ميشد از نظر مردم ملكوك بود. امام (ره) از اين مساله زجر ميكشيد و اين تفكر را شكست. اولين كار امام اين بود كه فكر جدايي دين از سياست را از بين برد و به مردم فهماند كه سياست جزء دين است.
وي به ملاقات رييس ساواك با امام اشاره ميكند و ميگويد: « سال 42، پاكروان (رييس سازمان امنيت) به همراه سرهنگ بديع (رييس ساواك قم) خدمت امام آمدندو به ایشان گفتند سياست يعني پدرسوختهگري اين را بگذاريد براي ما. امام در جواب گفت اين سياستي كه شما از آن تعريف ميكنيد مربوط به خود شماست ، اما آن سياستي كه ما از آن حرف ميزنيم سياست اسلام است يعني اين كه مردم و به خصوص روحانيت در امور اجتماعي و سرنوشت خودشان دخالت كنند.»
مبارزه با متحجرين و مقدسنماها
آيتالله توسلي ميگويد: «بايد بدانيم اين انقلاب يك شبه به ثمر نرسيد. امام (ره) از همان ابتدا با دو دسته به مبارزه برخاست: يك جبهه مبارزه با شاه بود و جبهه ی ديگر مبارزه با متحجرين و مقدسنماها و افرادي كه برحسب ظاهر اظهار تقدس ميكردند تا خود را متشرع نشان دهند. در آن زمان افرادي شاه را سايه ی خدا معرفي ميكردند و در ذهن مردم جا انداخته بودند كه كسي نميتواند با شاه مبارزه كند. شايد اولين كسي كه در طول تاريخ شيعه در مقابل شاه ايستاد ، امام (ره) بود. امام يك فرد استثنايي در عالم تشيع و عرفان و فلسفه و فقه بود.»
رنج از طايفه ی متحجرين و مقدسنماها
آيتالله توسلي اظهار داشت: «امام (ره) مبارزه را از دل حوزه شروع كرد. امام درد دلهاي بسياري داشت. روزي كه ميخواست نجف را ترك بگويد ، گفت صدماتي كه اين جا خوردم بسيار سنگين بود ؛ چراكه براي بسياري از روحانيون بيمعني بود كه فردي از قم بيايد و نظريه ی ولايت فقيه را مطرح كند . امام از طايفه ی متحجرين و مقدسنما خيلي زجر كشيد.»
وي ميگويد: «عبادت و معنويت امام از همان ابتداي طلبگي براي همه زبانزد بود اما هيچ وقت اهل ريا نبود. هيچگاه كسي نديد امام تسبيح به دست بگيرد و ذكر بگويد ، اگر ذكر ميگفت در خانه و در حال قدم زدن بود. مردم گريه ی امام را فقط در روز عاشورا ميديدند. گريههاي امام براي نيمههاي شب بود.»
دعا كنيم آدم شويم
مسوول دفتر امام خميني(ره) اظهار داشت: «اگر كسي از ايشان تعريف ميكرد بسيار ناراحت ميشد. يادم هست در اولين دوره مجلس، نمايندگان در تاريخ 4/3/1359 با ايشان ديدار داشتند، آقاي فخرالدين حجازي در ابتدا به سخنراني پرداخت و خطاب به امام گفت «بأبي انت و امي» و بعد شروع كرد به تعريف و تمجيد از حضرت امام. امام (ره) بلافاصله در پاسخ گفتند: «خوف اين را دارم مطالبي كه آقاي حجازي درباره ی من فرمودند باورم بيايد و غرور و انحطاط پيش آيد. به خداي تبارك و تعالي پناه ميبرم.»
وقتي ائمه ی جماعات در تاريخ 7/7/66 براي ديدن امام به حسينيه ی جماران آمده بودند ، آقاي مشكيني به عنوان امام جمعه قم شروع به تعريف كردن از امام كرد ، امام (ره) بلافاصله فرمودند «قبلا از آقاي مشكيني گله كنم ، ما همين قدر كه گرفتار نفس خود هستيم كافي است ، ديگر مسائلي نفرماييد كه در نفوس ما انباشته شود و ما را به عقب برگرداند . شما دعا كنيد كه ما آدم بشويم .»
روزي ديدم مرحوم حاج احمد آقا به يكي از دوستان ميگويد امروز پيش امام نرو. چون امروز در سخنرانيات كه از راديو پخش ميشد از امام تعريف كرده بودي و امام از اين تعاريف ناراحت شده است.
امام ميگفت: «من هم يك فرد عادي هستم و بي جا از من تعريف نكنيد.» اگر كسي در تعريف از امام غلو ميكرد، باعث ناراحتي ايشان ميشد.
مردم را به ريا تشويق نكنيد ، پابرهنگان بيشتر از مسئولان حق دارند.
آيتالله توسلي در مورد عكسالعمل امام در برابر تعريف و تمجيد از ايشان گفت: «يادم هست محمد هاشمي، رييس سابق سازمان صدا و سيما، خدمت امام آمد و گفت دستور دادم مجريان برنامههاي سيما ريش بگذارند. امام در پاسخ گفتند: محمد! مردم را وادار به ريا نكن كه از ريش بهره ی ديني ببرند. امام به محمد هاشمي انتقاد ميكرد كه چرا اينقدر اسم مرا در راديو تلويزيون ميبريد؟ از اين وضع راديو و تلويزيون خوشم نميآيد. واقع آن است كه آن قدر كه پابرهنگان به گردن راديو تلويزيون حق دارند ما نداريم. آن ها اين نظام را درست كردند و اين نهضت را به وجود آوردند. ما بايد به مردم ارزش بدهيم و خودمان كنار بايستيم. ملاقات امروز من و شما ديگر جاي طرح در راديو تلويزيون ندارد. اين كارها مردم را خسته ميكند. محمد هاشمي نيز خطاب به امام گفت شما در قلب مردم جا داريد و امام هم فرمود قلب مردم غير از اينهاست.
امام از اين كه مدام تصويرش از تلويزيون پخش شود نارحت ميشد. آن چه كه امام را امام كرد ، مهذب بودن و اخلاق او بود كه توانست چنين نظامي را پايهگذاري كند.»
مسوول دفتر امام ميگويد: «انگيزه ی الهي و اخلاص و وحدت مردم از عوامل ايجاد نظام اسلامي بودند. يكي از كارهاي بزرگ امام ، وحدت بين امت اسلامي بود. روزي كه امام اين انقلاب را پايهگذاري كرد ميدانست كه در اين كشور مذاهب مختلف وجود دارند. امام براي حفظ وحدت به حجاج ايراني دستور داد كه در نماز ديگر مذاهب اسلامي شركت كنند و هدف از اين كار ايجاد وحدت بود.»
آيتالله توسلي اضافه كرد: «متاسفانه چه از صدا و سيما و چه از جاهاي ديگر نداهايي بلند ميشود كه وحدت اسلامي را از بين ميبرد و كار به جايي ميرسد كه شيعه سرافكنده شود. امام (ره) هفته ی وحدت را براي حفظ وحدت مسلمين انتخاب كرد اما متاسفانه امروز آن وحدتي كه مد نظر امام بود در حال از بين رفتن است. اين كار به انقلاب و اسلام و امام صدمه ميزند.»
وي تصريح كرد: «امام هيچگاه نميخواست خودش را مطرح كند. برنامه ی مردمسالاري را امام ارائه كرد و فرمود مردم همهكاره هستند. ایشان براي مردم خيلي احترام قائل بود.»
خطر گسترش تفكر انجمن حجتيه
آيتالله توسلي با اشاره به برخورد امام خميني (ره) با تفكرات انجمن حجتيه ، ميگويد: «مسلما" افرادي با تفكر حجتيه در حال دخالت در امور هستند و در بعضي جاها نفوذ كردهاند. در يكي از سخنرانيهايم گفتم دو گروه همواره ميخواهند از امام انتقام بگيرند ؛ يكي آمريكا كه امام ابهتش را شكست و يكي انجمن حجتيه كه امام از همان روز اول ميدانست چه كساني هستند. مساله ی انجمن حجتيه عادي نبود. اگر امام خميني (ره) با امام زمان ارتباط داشت ، قطعا" بيشتر از حجتيهايها بود اما اظهار نميكرد.»
وي با انتقاد از نسبت دادن برخي امور به امام زمان (ع) و طرح نظر ايشان در خصوص برخي مسائل عادي ، گفت: «الان شايع ميكنند كه مثلا" فلاني خدمت امام زمان (ع) رسيده است و گاهي كارهاي كوچك را به امام زمان (ع) نسبت ميدهند و ايشان را در نظر مردم كوچك ميكنند. مساله ی امام زمان (ع) مساله ی مهمي است و نميتوان به راحتي اين قبيل شبهات را مطرح كرد.»
آيتالله توسلي يادآور شد: «شاه به انجمن حجتيه آزادي داده بود تا عدهاي به مساله ی حضرت بقيهالله (ع) مشغول شوند و در مقابل نهضت امام بايستند. روزي يكي از بزرگان خدمت امام (ره) رسيد و مطلبي راجع به امام زمان (ع) مطرح كرد و امام فقط او را نگاه كرد. من به او گفتم اين چه حرفي بود كه زدي؟ مگر خود امام زمان نفرمودهاند هر كس ادعاي رويت كرد تكذيب كنيد؟»
وي افزود: «خطاب به آقاياني كه اكنون ادعاي رويت امام زمان را مطرح ميكنند اين است كه نگذاريد فتح باب شود. اصلا بابيت از همين جا ريشه ميگيرد.»
مسوول دفتر امام سپس به ملاقات چند نفر كه ادعاي ملاقات با امام زمان را داشتند اشاره كرد و يادآور شد: «روزي سه نفر (يك زن و دو مرد جوان) كه دو نفر از بزرگان كشور را واسطه قرار داده بودند خدمت امام برسند، نزد ايشان آمدند و ادعا كردند ميتوانند خدمت امام زمان برسند. امام فرمودند من سه مساله دارم اول آنها را با حضرت مطرح كنيد و جواب بياوريد بعد من با شما صحبت ميكنم. رفتند كه جواب بياورند، امام به احمدآقا گفت به آنها بگو شيادها دست از اين كارها برداريد.»
آيتالله توسلي هشدار داد: «متاسفانه اين قبيل كارها الان در حال شايع شدن است. فلان خانم جلسه تشكيل ميدهد ميگويد امام زمان (ع) در آن جلسه حضور دارد ، فلان آقا در فلان جلسه ميگويد امام زمان (ع) اين جا نشسته است. نسبت دروغ دادن به امام زمان (ع) از گناهان كبيره است. امام (ره) با اين قبيل مسائل به شدت برخورد ميكرد. امام (ره) نابغه ی عصر ما و تاريخ تشيع است. بعضي افراد از كارهايي كه امام (ره) كرد ناراحتند و در نهايت هم انتقام خود را از امام ميگيرند و الان هم مشغول اين كار هستند.»
خطر آسيب ديدن انديشههاي مبنايي امام
وي ميگويد: «اگر بخواهيم انديشه امام باقي بماند نبايد فقط از امام (ره) نام ببريم اما افكار او را فراموش كنيم. امام به مردم آزادي و بها ميداد. بايد مساله ی آزادي و مباني آن را در تفكرات امام (ره) جستوجو كنيم. بعد از انقلاب كدام مرجع تقليد جرات ميكرد كنار زن ها بنشيند؟ امام اين سد را شكست و اين عظمت را به زن ها داد و گفت "از دامن زن مرد به معراج ميرود". امام براي زنان احترام و آزادي قائل بود اما نه آزدي به معناي بيبند و باري. آزادي مد نظر امام يعني اين كه هر كسي حق داشته باشد در سرنوشت خود دخالت كند. اگر مبناي انديشههاي امام را دنبال كنيم و فقط به نام ايشان اكتفا نكنيم ميتوانيم از آسيب ديدن انديشههاي امام جلوگيري كنيم.»
نقش مردم در اداره كشور
آيتالله توسلي گفت: «امام (ره) همه چيز را مردم ميدانست. ايشان وقتي در بهشت زهرا سخنراني كردند فرمودند كه من به اتكاي مردم دولت تشكيل ميدهم. همه چيز امام مردم بود. مردم پشتيبان امام بودند و در جنگ تحميلي نيز نقش موثري داشتند. بارها خود حضرت امام (ره) ميفرمودند كه اين انقلاب را مردم به ثمر نشاندند و خود مردم نيز آن را حفظ خواهند كرد.»
مخالفت امام خميني (ره) با حاكميت يك تفكر بر كشور
آيتالله توسلي در اين خصوص ميگويد: «وقتي مجمع روحانيون مبارز از جامعه ی روحانيت مبارز جدا شد ، امام نميخواست كه يك تفكر بر كشور حاكم باشد. امام ميگفت درگيري درست نيست ، اما اختلاف افكار بايد وجود داشته باشد. امام تفاوت افكار را باعث ترقي كشور ميدانست و حاكميت يك تفكر بر كشور را مضر به حال كشور ميدانست. امام (ره) هيچگاه موافق نبود كه فقط يك تفكر واحد در حكومت جاي داشته باشد و معتقد بود سليقههاي مختلف بايد حضور داشته باشند. وقتي انقلاب پيروز شد تمام مردم در صحنه بودند. حتي آن زمان چپيها هم روزنامه داشتند و آزادي كامل داشتند.»
